Nagrał jak wybijali mu okno i dostał grzywnę, bo nie miał zgody sprawców. Co na to unijny Trybunał?

Współczesna technologia pozwala nam w łatwy sposób dokumentować otaczającą rzeczywistość, jednak granica między ochroną własnego mienia a naruszeniem dóbr osobistych innych osób jest niezwykle cienka. Sprawa, w której osoba nagrywająca próbę włamania do własnego domu została ukarana grzywną za brak zgody sprawców na rejestrację wizerunku, wywołała szeroką dyskusję nad interpretacją przepisów o ochronie danych osobowych. W kontekście prawnym kluczowe staje się pytanie, czy prawo do prywatności przestępcy powinno przeważać nad prawem właściciela do zabezpieczenia dowodów własnej krzywdy.

Podejście unijnego trybunału do monitoringu

Europejski Trybunał Sprawiedliwości (TSUE) wielokrotnie podkreślał, że ogólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych (RODO) nie powinno być traktowane jako narzędzie, które uniemożliwia obywatelom obronę ich słusznych interesów. W orzecznictwie unijnym wskazuje się, że przetwarzanie danych, nawet bez zgody osoby nagrywanej, może być uznane za zgodne z prawem, jeśli jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub stronę trzecią. Oznacza to, że w sytuacjach zagrożenia, takich jak włamanie, prawo do ochrony własności może stanowić wystarczającą przesłankę do legalnego utrwalenia wizerunku sprawcy.

Granice dopuszczalności nagrywania

Eksperci podkreślają, że kluczowa jest proporcjonalność działań. Nagrywanie zdarzeń przestępczych w celu przekazania materiału organom ścigania jest traktowane zupełnie inaczej niż upublicznianie takich nagrań w mediach społecznościowych.

• Cel nagrania: Musi być ściśle związany z ochroną bezpieczeństwa lub mienia.
• Zakres publikacji: Udostępnianie wizerunku sprawcy w sieci bez wyroku sądu jest zazwyczaj naruszeniem prawa.
• Dobra osobiste: Nawet przestępca posiada prawo do ochrony wizerunku, dlatego materiały powinny trafiać wyłącznie do odpowiednich służb.

Jak postępować zgodnie z prawem?

Aby uniknąć problemów prawnych, właściciel nieruchomości powinien kierować się zasadą ograniczenia pola widzenia kamer wyłącznie do terenu własnej posesji. Niedopuszczalne jest rejestrowanie przestrzeni publicznej, takiej jak chodnik czy ulica, jeśli nie jest to niezbędne dla bezpieczeństwa. W przypadku zarejestrowania przestępstwa, najważniejszym krokiem jest zabezpieczenie dowodu i niezwłoczne przekazanie go policji, zamiast samodzielnego wymierzania sprawiedliwości poprzez publiczne piętnowanie sprawców w internecie. Pamiętajmy, że odpowiedzialność za ochronę danych spoczywa na osobie, która decyduje się na instalację systemu monitoringu, dlatego warto zadbać o to, by system był używany w sposób transparentny i zgodny z obowiązującymi przepisami.