Dlaczego Migomat pryska i strzela?

Proces spawania metodą MIG/MAG, potocznie nazywaną spawaniem migomatem, uchodzi za jeden z najbardziej przystępnych, jednak nawet doświadczeni spawacze napotykają na problem nadmiernego odpryskiwania ciekłego metalu. Zjawisko to, objawiające się charakterystycznym strzelaniem, nie tylko obniża estetykę spoiny, ale przede wszystkim świadczy o nieprawidłowych parametrach pracy lub problemach technicznych urządzenia. Zrozumienie przyczyn tego stanu rzeczy jest kluczowe dla poprawy jakości łączeń oraz wydłużenia żywotności osprzętu spawalniczego.

Niewłaściwe parametry prądowe

Najczęstszą przyczyną niestabilnego łuku jest złe dopasowanie natężenia prądu do prędkości podawania drutu. Jeśli prędkość podawania drutu jest zbyt wysoka w stosunku do ustawionego napięcia, dochodzi do tzw. "wbijania się" drutu w jeziorko spawalnicze, co skutkuje gwałtownymi wyładowaniami i rozpryskiem. Z kolei zbyt niskie napięcie uniemożliwia prawidłowe topnienie elektrody. Kluczem do sukcesu jest zachowanie balansu, który pozwala na uzyskanie stabilnego zwarcia lub łuku natryskowego, zależnie od grubości spawanego materiału.

Problem z gazem osłonowym

Jakość gazu oraz jego przepływ odgrywają fundamentalną rolę w stabilności procesu. Niewłaściwy dobór mieszanki, na przykład stosowanie czystego dwutlenku węgla (CO2) zamiast mieszanek typu Argon/CO2, prowadzi do znacznie bardziej agresywnego rozprysku. Należy również regularnie kontrolować ciśnienie gazu na reduktorze. Zbyt niski przepływ powoduje utlenianie się jeziorka, natomiast zbyt wysoki może wywoływać turbulencje, które zasysają powietrze atmosferyczne, destabilizując łuk.

Stan techniczny układu podawania

Niestabilne podawanie drutu, wynikające z usterek mechanicznych, jest częstym źródłem problemów. Warto zwrócić uwagę na następujące elementy:

• Końcówka prądowa: Zużyta lub źle dobrana średnica otworu powoduje słaby styk elektryczny, co skutkuje iskrzeniem wewnątrz dyszy.
• Wkład prowadzący: Zanieczyszczony lub zagięty wkład stawia opór, powodując pulsacyjne podawanie drutu.
• Rolki podajnika: Zbyt mocny docisk może odkształcać drut, natomiast zbyt słaby powoduje jego ślizganie się.

Przygotowanie materiału bazowego

Wiele osób pomija kwestię czystości powierzchni, co jest błędem prowadzącym do pogorszenia parametrów spawania. Obecność rdzy, lakieru, smarów czy olejów w strefie łuku zawsze wywołuje gwałtowne reakcje chemiczne i fizyczne, objawiające się właśnie strzelaniem i powstawaniem porów. Staranne oczyszczenie metalu przy użyciu szlifierki lub szczotki drucianej przed przystąpieniem do pracy to absolutna podstawa profesjonalnego podejścia, która znacząco redukuje ilość odprysków.

Technika prowadzenia uchwytu

Ostatnim, lecz równie ważnym czynnikiem, jest technika operowania uchwytem. Zbyt duża odległość dyszy od materiału (tzw. wysuw drutu) zwiększa rezystancję i prowadzi do niestabilnego łuku. Zaleca się utrzymywanie stałej, optymalnej odległości, zazwyczaj w granicach 10-15 mm. Równie istotny jest kąt nachylenia uchwytu – prowadzenie go pod niewłaściwym kątem może zaburzać osłonę gazową, co natychmiastowo przekłada się na jakość pracy i zwiększone rozpryskiwanie metalu.